Tip van Tante no.07: maar jij had gezegd……!!

Tip van Tante no.07: maar jij had gezegd……!!

Tip van Tante no. 07:

Je kent het wel. Gister heb je samen bedacht dat jullie vandaag iets buiten zouden ondernemen. Naar de speeltuin, een boswandeling, de zomerrodelbaan of naar een klimbos in de buurt. Maar dan word je wakker, kijkt naar buiten en ziet dat het pijpenstelen regent….. Dat wordt dus niks. De teleurstelling is vaak groot wat zich uit in boosheid (“maar jij had gezegd….😡!!!) of verdriet (terugtrekken in de slaapkamer of in een hoekje van de bank). Elk ander voorstel om binnen iets te ondernemen lijkt geen optie, tot jij frustrerend roept: “dan doen we toch lekker niets! blijf jij maar op je kamer zitten!”.

Vaak is het geen koppigheid en onwil, maar heeft jouw kind moeite met plotselinge veranderingen. Flexibiliteit is één van de executieve functies en wisselt per persoon. De een zal makkelijker omgaan met zo’n verandering dan de ander en het kan ook per situatie verschillen. Omdat flexibiliteit ook samenhangt met je voorkeuren en stemming. Daarnaast wordt het ook wel gekoppeld aan bepaalde stoornissen. Maar gelukkig valt het ook te leren, ook voor kinderen met een diagnose zoals autisme of ADHD! Kinderen kunnen namelijk beter omgaan met verandering als ze zelf geleerd hebben een andere oplossing te bedenken.

Als ouder zijn wij vaak geneigd oplossingen te bedenken. Dat is ook logisch want dat is wat je doet als zij dit zelf nog niet kunnen. Zo zul je bij een kleuter of jong kind (6 t/m ±10 jaar) aangeven dat jullie kunnen gaan knutselen of een film kunnen kijken, omdat het buiten nu regent en het plan niet door kan gaan. Maar als je dit bij een pubers nog steeds doet, zullen ze in de weerstand gaan. Of misschien nog wel erger, ze doen wat jij zegt, maar leren zo vervolgens nooit zelf andere oplossingen te bedenken. Zo zullen plotselinge veranderingen een probleem voor ze blijven. Helemaal als jij niet in de buurt bent om een oplossing aan te dragen! Uiteindelijk zullen ze, als ze volwassen zijn, wel zelfstandig tot een oplossing komen. Het heeft namelijk ook te maken met rijping van het brein die er voor zorgt dat je deze vaardigheid kunt toepassen. Maar hoe fijn is het als dit niet al te veel worsteling (voor hen zelf en voor jou als ouder!) en moeite kost. Je kunt als ouder helpen de flexibiliteit op te bouwen.

Bij jonge kinderen en tieners geef je nog wel aan dat het bedachte plan niet doorgaat omdat het regent. Maar vervolgens vraag je: “Wat zouden we dan binnen kunnen doen vandaag?”. Bij wat oudere tieners, beginnende pubers ga je nog een stapje terug: “Het regent dus ons geplande activiteit kan niet doorgaan. En nu?”. Als je dit zo opbouwt kun je uiteindelijk tegen je puber zeggen: “Kijk eens buiten!”. Als het goed is worden dan zelf conclusies getrokken en andere voorstellen gedaan. Reageert jouw puber met “het regent” en vervolgens een vragende blik, dan is het misschien verstandig een stapje terug te gaan. Maar pas op! Geen oplossingen aandragen! 😉

Blijft jouw kind moeite houden met verandering, dan is het goed om vooraf bij het maken van plannen, alternatieven in te bouwen: “We gaan morgen naar het bos, maar als het regent blijven we hier en gaan we een binnen activiteit doen.” Dan zal de teleurstelling minder zijn. Wat ook helpt is het goede voorbeeld geven, wat ik ook in mijn vorige tip aangaf. Moddeling noemen we dat in het onderwijs. Je kunt je eigen teleurstelling laten zien, aangeven dat jij het ook niet leuk vindt en vervolgens aangeven hoe jij daarmee omgaat en tot een andere oplossing komt. Vergeet daarbij ook niet de positieve kanten te noemen van de verandering! Want die zijn er altijd!

Voor meer inspiratie om je puber te ondersteunen: klik hier!

Voor het fysiek verwerken van de frustratie van een plotselinge verandering: geef ze een tangle!

 

Sluit Menu
×
×

Winkelmand